Post bez tytułu

Wygląda na to, że jednym z moich noworocznych postanowień (których notabene nigdy nie robię) powinno być dokończenie wszystkich rozpoczętych opowiadań, a uwierzcie, że trochę tego jest. Wspomnienie na pewno prędzej czy później (pewnie później) doczeka się ostatniej kropki, nie wiem natomiast co z resztą, czyli kilkoma onepartami. Miałam wrócić przed świętami z wigilijną historyjką, do której przymierzałam się już w ubiegłym roku, ale cóż, znów musiałam skapitulować. Podobno do trzech razy sztuka, więc może za rok ;) To naprawdę ma szansę się udać, bo moje pomysły zazwyczaj charakteryzują się długowiecznością. Co się odwlecze, to nie uciecze.

Uświadomiłam sobie, że w ostatnim czasie Selene czytająca niemal w zupełności wyparła Selene piszącą (chociaż i z czytaniem różnie bywa, więc jeśli jestem komuś winna komentarz, to na dniach postaram się wszystko nadrobić), bo nawet jeśli coś tam sobie bazgrzę, to zwykle jeden-dwa akapity i "do widzenia". Nie mogę więcej, mimo że bardzo bym chciała. To wręcz zatrważające, że w całym 2016 roku opublikowałam zaledwie trzy (!) rozdziały. A dziś mijają dokładnie cztery miesiące od publikacji Dziewiątki... Kiepski bilans. Miło byłoby go poprawić, ale nie sądzę, żeby mi się to udało, bo Mikołaj nie spełnił mojego życzenia i nie znalazłam pod choinką gotowej pracy licencjackiej, więc muszę pisać ją sama ;) Postanowiłam jednak dać znak życia, bo strasznie nie lubię tej próżni i bezterminowego milczenia. I zapewniam, że jeszcze nie powiedziałam, a właściwie nie napisałam ostatniego słowa. Nie tylko w tym poście.

Ponieważ istnieje dość realne zagrożenie, że w najbliższych dniach nie zjawię się z żadnym czytadłem, chciałabym życzyć zarówno Wam, jak i sobie, byśmy w tym nowym, 2017 roku potrafiły znaleźć w życiu więcej radości. Nie dawać się lękom i przytłaczającym myślom, nie zastanawiać się nad tym, co było lub będzie. Przynajmniej przez chwilę popatrzeć na świat przez różowe okulary i uwierzyć, że jeszcze będzie okej. Czasami to cholernie trudne, ale może warto spróbować?

Pozdrawiam ciepło. I pamiętajcie, że jestem, nawet wtedy gdy mnie nie ma.